Papaya plukken

Sinds kort hebben we een heel weekend vrij, wat betekent dat we nu ook op zaterdag rustiger aan kunnen doen. Rik heeft een beetje aan het bed gewerkt (maar daarover later meer) en na de lunch gingen we even naar de tuin waar de kippen wonen.

De kippen komen een beetje langzaam op gang, maar in de afgelopen 3 dagen lag er nu wel elke dag een eitje. Nadat we de kippen gevoerd hadden en terug op weg waren naar het strand liepen we langs de papayaboom, en ik vroeg me af of het ons ook zou lukken er een papaya uit te krijgen.

Dus ik stapte het gras in, om eens ouderwets aan de boom te gaan schudden. Helaas bleek dat niet te werken. Toen vond ik de twee aan elkaar geknoopte bamboestokken die ze al eens eerder hadden gebruikt om papaya uit die boom te krijgen. Ik stond hier maar wat mee te stuntelen terwijl Rik toekeek en zei dat ik niet lang genoeg was. Uiteraard moest Rik dan maar eens komen helpen omdat hij langer is (en het allemaal beter kan dan ik)

De eerste papaya die naar beneden kwam heeft de val niet overleefd, helaas. Gelukkig hebben we eerst eentje uitgezocht met gaten in de onderkant, zodat het niet zo erg was dat deze uit elkaar plofte.

Oeps!

Helaas kwam bijna meteen daarna nog eentje naar beneden. Gelukkig stonden we daar niet! Deze was wel een beetje gebarsten, maar niet zo ontploft als die eerste, dus die hebben we maar opgeraapt (en vlak erna gebruikt in de smoothie).

Maar we waren nog niet klaar, want het leek ons een goed plan om de volgende die naar beneden kwam op te vangen. Het was best een goed idee en de derde kwam vrij makkelijk los (Rik was er al handig in geworden) alleen hadden we er geen rekening mee gehouden dat we niet zo goed konden vangen. Hij vloog veel meer richting Rik die een paar meter van de boom af stond, en kwam dus ook buiten mijn bereik neer. Achja, ook weer een scheurtje, maar verder zag die er nog goed uit. Snel opeten dan maar..

Badkamer

Gisterenmiddag is de laatste muur van de badkamer geplaats. Dat betekent dat we vanaf nu kunnen douchen!

We hadden de douche al eens uitgeprobeerd met wat tijdelijke schermen, maar nu is het zoals het hoort te zijn, en het is echt gaaf. Uit enthousiasme ben ik al begonnen met de badkamer aanplanten met planten die we nog in de tuin hadden staan. Voorlopig hebben we citroengras, varens, een monsterplant en een bloem (waarvan niemand de naam weet, maar waarvan het blad op banana lijkt) overgeplaatst naar hun nieuwe thuis. Binnenkort gaan we maar weer eens naar een kwekerij om meer plantjes uit te zoeken, ik heb er al helemaal zin in!

We douchen nu al een aantal dagen iets over vijf, omdat dan iedereen naar huis is en de zon dan nog net schijnt (en we dan de zonsondergang van onder de douche kunnen aanschouwen! Hoe gaaf?). Na Riks eerste douche hier was hij helemaal zen. Zijn ervaring: de badkamer is echt de fijnste plek van het huis.

We hebben onze eerste gast ook al in de badkamer gehad: een kameleon! Hoe die op de schutting terecht is gekomen is ons een raadsel, maar het was wel een leuke verrassing.

De badkamer is nu natuurlijk nog niet af, want de douche kolom moet nog geschilderd worden, er moet nog meer geplant worden en er komen nog kiezels in, want zoals je waarschijnlijk wel had kunnen raden; dat puin met die twee planken erover als douchebak is niet het definitieve ontwerp.

Het hebben van een badkamer met muren is echt een enorme luxe die we hebben gemist, nu alleen nog warm water. 😉

Pindakaas

De pindakaas was op, wat betekende dat we door als ons beleg heen waren. Het lastige is dat de mensen in de regio niet eens weten wat pindakaas is en we het dus nergens in de buurt kunnen kopen. Pinda’s hebben ze wel overal en die kun je voor 1000 kwacha per kilo (€1,16) kopen.

Dus wat doe je in zo’n geval? Dan maak je zelf je pindakaas.

Rik zei eerder al eens tegen mij dat de pinda’s die ik gekocht had op de markt niet zo lekker waren, dus hadden we nog een hele pot op de plank staan. Wat hij niet wist is dat het rauwe pinda’s waren, en dat de smaak die hij verwachtte van geroosterde pinda’s was. Dus de eerste stap was pinda’s roosteren. Gelukkig is dat zo gedaan in een oven op 180°C (ongeveer 10 minuten).

Vervolgens heb ik de velletjes ervanaf gehaald omdat ik die zelf wat bitter vind. De ontvelde pinda’s verzamelde ik in de bak van de keukenmachine die ik hier heb sinds Roy langs is geweest.

En eigenlijk is het vanaf daar heel erg makkelijk. Ik deed een snufje zout bij de pinda’s en zette de machine aan. Toen de pinda’s verkruimeld waren heb ik daar een gedeelte uit gehaald omdat Rik pindakaas met stukjes wilde. Dan zet je de machine weer aan tot het aan elkaar begint te plakken en een bal wordt, maar dan stop je nog niet. Je gaat dan nog door tot het weer zacht word en dan doe je er een lepeltje olie bij zodat het smeerbaarder word. Ik heb het Rik laten proeven en die zei dat het als Calvé pindakaas smaakte (de pindakaas uit Zuid-Afrika word met suiker gemaakt, de pindakaas die we uit Nederland gewend zijn alleen met wat zout). Dit was precies de reactie waar ik voor ging, dus nu konden de stukjes er doorheen gemengd worden.

Toen hoefde ik het alleen nog maar in een pot te scheppen. Ik koos een pot waar eerder ook al pindakaas in had gezeten, maar die we hadden schoongemaakt om opnieuw te kunnen gebruiken.

De volgende keer maak ik een grotere portie 😉

Net op tijd klaar voor de lunch!

Een tweede poging

Onze eerste boottrip ging niet helemaal zoals gepland, maar het was tijd om het nog eens te proberen. We hebben de bougies vervangen en extra benzine gehaald. En voor wie het zich afvroeg: we hadden nog benzine van de eerste trip, dat was het probleem niet. 😉

Tijdens de eerste trip is wel in de tank gekeken en hebben ze gezien dat er wat vuil in zat, dus als allereerst werd nu de tank leeggehaald, de benzine gezeefd en de tank omgespoeld voor de benzine teruggegoten werd. Tijd om weer het water op te gaan, mét extra peddels dit keer!

En wonder boven wonder ging alles goed dit keer. We zijn dicht bij de kust gebleven en kwamen langs vele vissersdorpjes.

Chakuda op de uitkijk voor visnetten.


Je kon aan bijna iedereen op de boot zien dat deze mannen eigenlijk vissers waren, ze waren helemaal in hun element.
Na een halfuurtje varen waren we weer terug en was het tijd om te gaan werken aan het tweede probleem: lekken repareren. Vandaag werd de boot zo ver mogelijk het strand op getild en morgen gaan we kijken wat we aan de lekken kunnen doen.

Laten we hopen dat driemaal scheepsrecht is.

Eerste boottocht

Om de boot te beschermen tegen schade door hoge golven moet het in diep water worden verankerd. We hebben een betonnen blok laten maken die als anker zou dienen, maar die op 150 meter van de kust krijgen bleek niet zonder tegenslag.

Het anker, wat een paar honder kilo moet hebben gewogen, word aan boord getild.

Rik en ik wilden graag mee omdat we nog helemaal niet met het bootje weg waren geweest. Met 9 man was het betonblok al aan boord getild voor we allemaal aan boord klommen. Het eerste stuk ging goed, het anker ging zonder al te veel problemen overboord op de aangewezen plek, er werd een lege jerrycan aan vast geknoopt als boei en toen was het al gedaan.

Gezien het ons eerste tochtje was wilden ze nog iets verder het meer op, dus voeren we richting Cape Maclear. Ver zijn we niet gekomen, want de motor stopte ermee op 650 meter van de kust, en die kregen we niet meer aan de praat.

Doelloos dobberden we rond terwijl er wat mensen naar de motor keken. Er kwam een visser in een kano langs die om hulp gevraagd werd, maar ook hij wist niet wat het probleem was.

Overzicht van de boot met de kano van de visser aan de zijkant.

Chakuda kreeg plots het idee om de peddel van de visser te gebruiken om terug naar het strand te peddelen. Het werkte, maar met een volle houten boot ging het tegend langzaam.

Chakuda aan het peddelen. In de achtergrond zie je de huisjes op het strand.

Ikiton vond het te langzaam gaan en pakte de kano van de visser die hij met slippers voortpeddelde naar het strand.

Op het strand hadden achtergebleven mensen ook door dat het niet helemaal goed ging. We zagen Charles naar de buren lopen waar hij een kano leende zodat hij ons extra peddels kon komen brengen.

Charles met een extra peddel.

Peter had op het moment dat Charles een extra peddel bracht ook het idee gekregen om met een plank te peddelen (waar hij ineens die plank vandaan haalde weten we nog steeds niet!). Die plank hield het niet lang vol… Gelukkig had ik net besloten het te filmen vlak voor de plank brak, achteraf tot groot vermaak van alle werknemers.

Kort daarna kwam Ikiton – degene die met slippers weggepeddeld was – terug met nog meer extra peddels en kon de visser weer verder met waar hij mee bezig was. Intussen was het al bijna zonsondergang, maar waren we ook alweer bijna terug aan wal. Niet lang daarna stonden we alweer met onze voeten op het droge en werden we ontvangen door de achtergebleven werknemers. Dat was me het tochtje wel!

Kippenvilla

Vandaag zijn we dan eindelijk klaar met het bouwen van een kippenhok. Riks opa had al voor vertrek geld meegegeven voor kippen, maar het leek ons niet handig al kippen te hebben voor we hier woonden. Nu wonen we hier wel zo ongeveer afgezien van die 1 a 2 avonden in de week dat we in de lodge slapen om te douchen en op een echte wc te kunnen zitten.

We begonnen in de tuin het hok daar uit te meten en gaten te graven voor de palen.

Daarna moesten de palen op maat worden ‘gezaagd’ – oftewel gehakt met een groot mes – waarna de bast eraf werd gehaald door er met een hamer op te slaan.

Die palen werden dan aan de onderkant ingesmeerd met timberguard, wat ze tegen termieten zou moeten beschermen, voor ze in de grond werden gezet. Daar werden dan nog dwarsbalken aan vast gemaakt en zo hadden we de fundering voor de vloer.

Hierop werd bamboe geknoopt om de vloer te maken. Hij steekt aan elke kant over, naar de expliciete instructie van Riks opa, om de kippen te beschermen tegen slangen.

Toen was het tijd voor de muren. Hoewel Michael en James nog niet precies begrepen waar sommige openingen voor waren, volgden ze onze instructies nauwkeurig op.

Zodra het dak en het leghok klaar waren (aha, dus daar was die opening aan de zijkant voor!) was het hok bijna klaar.

Als finishing touch werd er een net gespannen over de openingen onder het dak om genetkatten buiten te houden, en werd de ingebouwde plantenbak gevuld met grond en aardbeienplantjes!

Salete, een meisje uit het dorp, heeft me geholpen door wat kippen voor me te kopen (als ik dat zelf zou doen zou de prijs per kip plots verdriedubbeld zijn). We hebben de kippen bij haar thuis opgehaald waarna ze in de kofferbak werden gestopt. Gelukkig was de rit kort en konden we daarna meteen de touwtjes van hun pootjes halen. De volgende ochtend lagen er al meteen twee eitjes!

Nu moesten we toch echt opschieten met het bouwen van een ren, zodat ze ook lekker buiten konden scharrelen, dus daar zijn we gisteren aan begonnen. Terwijl we bezig waren met draadjes spannen over de ren, werden we door een havik in de gaten gehouden. Dat bevestigde maar weer dat die draadjes toch echt nodig waren als we niet willen dat onze kippetjes als vogelvoer zouden eindigen.

Vandaag, nét voor de lunch, was de ren af en konden we de kippen naar buiten laten. Niet lang nadat de deur openging waren ze allemaal buiten achter sprinkhanen aan het rennen. We stonden nog even voor de ren te kijken voor we terug naar het strand gingen voor de lunch: het is nu toch wel erg gezellig in de tuin.

Het stamhoofd

Ik schreef eerder al over het bootje dat we gekocht hebben, maar waarvan nog een deel betaald moest worden en vandaag zijn we dus naar Cape Maclear gegaan om dat af te ronden. De vorige eigenaar, Isaac, had een contract opgesteld wat in drievoud ondertekend moest worden: één voor ons, één voor hem, en één voor het stamhoofd van het dorp.

Volgens de traditie moeten bij een dergelijke transactie ook ooggetuigen zijn, dus hadden we Danny meegenomen. Vanaf Isaacs huis liepen we naar het huis van de secretaris van het stamhoofd (de beste man zelf had waarschijnlijk andere dingen te doen). Hier werden we in enorme stoelen gezet de de kleine woonkamer bijna helemaal vulden.

Nadat alles in drievoud ondertekend was, hebben we de rest betaald en was de deal rond: Lake of Stars is officieel van ons, met goedkeuring van het stamhoofd van Cape Maclear!

Chambo filet

Gisteravond hadden we net kip ontdooid voor het avondeten toen er iemand het strand op kwam met twee chambo waarvan eentje enorm was.

James wilde de chambo ook even vasthouden.

Ik had in de hele tijd hier nog niet zo een grote chambo gezien, dus ik wilde hem wel kopen als de prijs goed was. De man wilde 2500 kwacha hebben voor de grote en de kleine samen, maar eigenlijk hadden we geen interesse in de kleine dus werd te prijs 2000 kwacha. We vroegen aan Charles of dat een goede prijs was en meteen zakte de prijs naar 1500 kwacha (is €1,77). Verkocht!

Rik met onze ‘vangst’.

De volgende ochtend begon het echte werk. Omdat deze chambo zo groot was wilde we hem fileren, zodat we er twee keer van konden eten. Allereerst moesten de schubben verwijderd worden.

Toen heb ik het vlees eraf gesneden en de huid eraf gehaald. Halverwege vroeg Rik me hoe ik wist hoe ik vis moest fileren, maar om eerlijk te zijn weet ik dat helemaal niet. Ik doe maar wat en ik denk dat het nog aardig gelukt is ook. De andere kant ging al beter dan de eerste (de eerste zijn twee stukjes geworden, maar de andere kant is één groot stuk gebleven).

Vanavond zullen we weten of ik het goed gedaan heb!

Lake of Stars

Het meer van Malawi word ook wel Lake of Stars genoemd omdat ’s nachts de vissers het water op gaan met lampen aan boord. Als ’s nachts naar het meer kijkt twinkelt het helemaal van de grote hoeveelheid vissers. Lake of stars is ook de naam van de boot die we gisteravond gekocht hebben!

Lake of stars bij ons op het strand.

Roy wilde graag een lokale houten vissersboot kopen en Rik en ik hebben er eentje gevonden op Cape Maclear. Nu Roy hier was konden we eindelijk gaan kijken, maar moest er nog onderhoud gedaan worden. Gistermiddag was dat dan gebeurd en hebben we gevraagd of hij naar ons strand kon komen. Pas na zonsondergang kwam hij na 2 uur en 10 minuten varen bij ons aan. Gelukkig hadden we de boot al eens overdag gezien, want nu moesten we alles met een zaklamp doen. Na de onderhandelingen over de prijs is er een handgeschreven contractje opgesteld waarin staat dat we een aanbetaling hebben gedaan en aankomende maandag het grootste gedeelte betalen bij de overdracht van papieren.

Onderhandelingen in het donker.

Er moet nog wat aan geklust worden, maar ik vind hem nu al ontzettend leuk. Hij is gebruikt als rondvaartboot voor toeristen, dus er zit al een vloer in een een frame voor een afdak op.
Ik weet al wel wat wij komende vrije zondag gaan doen.

Geitenhoeden

Hoewel we een hek om het terrein hebben staan is het niet hermetisch afgesloten. Op de laatste paar meter van het strand naar het meer staat geen hek, en bij de ingang is natuurlijk de poort. Laten dat nu net de plekken zijn waar ook ongewenste bezoekers regelmatig binnenkomen: de lokale kudde geiten.

Op zich zou het helemaal niet erg zijn als er wat geiten hier staan te grazen, als ze niet de jonge (palm)bomen of de moestuin zouden slopen. Omdat hier dagelijks best wel wat mensen zijn, worden ze vaak snel genoeg gespot en weggejaagd. Degene die ze het eerst ziet roept: Mbuzi! (Geiten!), en dan komen er al snel mensen in actie.

De geiten van de buren op bezoek.

Maar op zondag moeten we zelf aan de slag. Dan gaan Rik of ik met een stok achter ze aan om ze van het land af te drijven. En dan hebben we ook nog onze eigen 3 geitjes die elke dag van en naar het hok worden verplaats.
Hier zijn we parttime geitenhoeders.