Bezoek

We waren bezig met het bevestigen van horrengaas toen Danny naar ons toe kwam dat er een auto voor de poort stond. Nu zou de aannemer vandaag misschien komen, dus ik begreep niet helemaal waarom dat ze die lieten wachten. ‘Nee, het is de aannemer niet, het is van Pumulani’ zei Danny. Pumulani is een ontzettend luxe resort even verderop in de baai. Kwamen ze potentiële concurrentie bekijken?

Het duurde nog even voor een landcruiser het terrein op kwam met daarin 4 mensen. Blijkbaar hadden ze onze huisjes al eens vanaf water gezien toen ze langs kwamen met de boot en vroegen ze zich af wat hier allemaal gaande was. Hiervoor hadden de twee Britse dames al een tour gehad door Kasanka (het vissersdorp even verderop) en ze waren in Nankhwali bij de kerk op de berg geweest, dus dit stukje strand was een onderdeel van hun tour geworden.

Hier aangekomen vonden ze alles al geweldig, terwijl het hier op sommige stukken best wel een bouwput is. Nu zijn we de afgelopen dagen wel bezig geweest met opruimen, maar zelfs zonder iets gezien te hebben vonden de dames het al prachtig. Toen ik zei dat ze ook best de huisjes van dichterbij mochten kijken, vonden ze dat natuurlijk ook geweldig. Meteen werd een opmerking gemaakt over hoe gaaf het bamboe plafond was, dat is toch wel leuk om te horen gezien daar zoveel werk in gegaan is!

Toevallig was vandaag het plafond buiten afgewerkt.

Ik ben zelf ontzettend enthousiast over de badkamer, dus ik nodigde ze uit binnen te komen om de badkamer te bekijken. De reacties hierop waren te vergelijken met mijn eigen enthousiasme: ‘Now THIS is a room with a view!’ Vergelijkingen werden al gemaakt met de wc’s die uitkeken over Victoria Falls, haha.

Het uitzicht is natuurlijk ook wel erg mooi!

Niet veel later waren ze alweer vertrokken zonder alles gezien te hebben. De man die ze begeleidde bleek manager te zijn van Pumulani en nodigde ons meteen uit om ook daar eens te komen kijken!
Omdat het al over twaalf was gingen we meteen maar een boterham met pindakaas eten, maar onze lunch duurde kort omdat plots een andere auto het terrein op kwam. Een tijdje geleden zou er een timmerman langs komen om de deuren af te maken, maar die is toen niet op komen dagen. Vandaag kwam die dus blijkbaar wel, samen met zijn baas en twee anderen. De baas maakte ook meteen een opmerking over het bamboe plafond. Hoppa, dat plafond had zijn tweede compliment van de dag binnen. Rik pakte zijn kans en vroeg hun baas wat hij van het bed vond dat Rik laatst gemaakt heeft. Nou, hij vond het een mooi en stevig bed, en vroeg meteen waar we het gekocht hadden. Dit was Riks time to shine: ‘I made it myself’ zei hij met een grote grijns.

Rik blijkt stiekem ook een talent te hebben als binnenhuisarchitect 😉

Terwijl de timmermannen bezig waren met de deuren kwam een derde gast aan, per boot dit keer. Hij kwam de kano brengen die al een tijdje in de maak was. Die hebben we nodig om de boot op te halen vanaf het anker dat een stuk verder het meer in ligt sinds het hier redelijk ondiep is.

Tsja, zo komt hier weken niemand langs, en zo heb je ineens allemaal gasten. We zijn in ieder geval wel aan weekend toe, na al dat bezoek 😉

Baobab sap

Salete – een meisje uit het dorp – zou me nog leren hoe ze de ‘freezers’ maakt die ze voor 200 kwacha per stuk (23 eurocent) verkoopt in de hoop genoeg bij te verdienen om te kunnen gaan studeren. Het belangrijkste ingrediënt van freezers is baobab!

De dagen zijn minder heet nu het winter is, dus nu verkoopt ze geen freezers meer. Maar het baobab seizoen is bijna voorbij, dus het werd tijd dat ik ook zou leren hoe ik freezers maak.

Ze kwam hier al aan met een hele schaal met baobab stukjes. De droge vrucht was al uit de harde schaal gehaald en in stukjes uiteengevallen. We deden ongeveer de helft in de grootste pan die ik heb, de rest paste niet meer.

Vervolgens hebben we er water bij gedaan en aan de kook gebracht. Na een tijdje koken loste het vruchtvlees op en bleven alleen nog de grote pitten en wat draadjes over.

Dit hele mengsel werd gezeefd en toen hebben we er wat suiker bij gedaan. Dit was ook het moment voor mij om voor het eerst te proeven! Baobab sap is best zuur, dus ik begrijp wel dat er suiker bij moest. Hierdoor kreeg het een soort van lemonade smaak zoals de Amerikanen het maken. Ik houd wel van lemonade, maar moet toch wel een beetje wennen aan deze smaak. Rik vond het echt niet lekker! Vanwege de sterke smaak dacht ik toen dat het misschien beter was om toe te voegen aan een smoothie in plaats van het puur te drinken.

Heb vandaag stiekem een pollepel door de smoothie gedaan en dat heeft hij niet doorgehad, daar komt hij achter zodra hij deze blog leest 😉

Papaya plukken

Sinds kort hebben we een heel weekend vrij, wat betekent dat we nu ook op zaterdag rustiger aan kunnen doen. Rik heeft een beetje aan het bed gewerkt (maar daarover later meer) en na de lunch gingen we even naar de tuin waar de kippen wonen.

De kippen komen een beetje langzaam op gang, maar in de afgelopen 3 dagen lag er nu wel elke dag een eitje. Nadat we de kippen gevoerd hadden en terug op weg waren naar het strand liepen we langs de papayaboom, en ik vroeg me af of het ons ook zou lukken er een papaya uit te krijgen.

Dus ik stapte het gras in, om eens ouderwets aan de boom te gaan schudden. Helaas bleek dat niet te werken. Toen vond ik de twee aan elkaar geknoopte bamboestokken die ze al eens eerder hadden gebruikt om papaya uit die boom te krijgen. Ik stond hier maar wat mee te stuntelen terwijl Rik toekeek en zei dat ik niet lang genoeg was. Uiteraard moest Rik dan maar eens komen helpen omdat hij langer is (en het allemaal beter kan dan ik)

De eerste papaya die naar beneden kwam heeft de val niet overleefd, helaas. Gelukkig hebben we eerst eentje uitgezocht met gaten in de onderkant, zodat het niet zo erg was dat deze uit elkaar plofte.

Oeps!

Helaas kwam bijna meteen daarna nog eentje naar beneden. Gelukkig stonden we daar niet! Deze was wel een beetje gebarsten, maar niet zo ontploft als die eerste, dus die hebben we maar opgeraapt (en vlak erna gebruikt in de smoothie).

Maar we waren nog niet klaar, want het leek ons een goed plan om de volgende die naar beneden kwam op te vangen. Het was best een goed idee en de derde kwam vrij makkelijk los (Rik was er al handig in geworden) alleen hadden we er geen rekening mee gehouden dat we niet zo goed konden vangen. Hij vloog veel meer richting Rik die een paar meter van de boom af stond, en kwam dus ook buiten mijn bereik neer. Achja, ook weer een scheurtje, maar verder zag die er nog goed uit. Snel opeten dan maar..

Badkamer

Gisterenmiddag is de laatste muur van de badkamer geplaats. Dat betekent dat we vanaf nu kunnen douchen!

We hadden de douche al eens uitgeprobeerd met wat tijdelijke schermen, maar nu is het zoals het hoort te zijn, en het is echt gaaf. Uit enthousiasme ben ik al begonnen met de badkamer aanplanten met planten die we nog in de tuin hadden staan. Voorlopig hebben we citroengras, varens, een monsterplant en een bloem (waarvan niemand de naam weet, maar waarvan het blad op banana lijkt) overgeplaatst naar hun nieuwe thuis. Binnenkort gaan we maar weer eens naar een kwekerij om meer plantjes uit te zoeken, ik heb er al helemaal zin in!

We douchen nu al een aantal dagen iets over vijf, omdat dan iedereen naar huis is en de zon dan nog net schijnt (en we dan de zonsondergang van onder de douche kunnen aanschouwen! Hoe gaaf?). Na Riks eerste douche hier was hij helemaal zen. Zijn ervaring: de badkamer is echt de fijnste plek van het huis.

We hebben onze eerste gast ook al in de badkamer gehad: een kameleon! Hoe die op de schutting terecht is gekomen is ons een raadsel, maar het was wel een leuke verrassing.

De badkamer is nu natuurlijk nog niet af, want de douche kolom moet nog geschilderd worden, er moet nog meer geplant worden en er komen nog kiezels in, want zoals je waarschijnlijk wel had kunnen raden; dat puin met die twee planken erover als douchebak is niet het definitieve ontwerp.

Het hebben van een badkamer met muren is echt een enorme luxe die we hebben gemist, nu alleen nog warm water. 😉

Pindakaas

De pindakaas was op, wat betekende dat we door als ons beleg heen waren. Het lastige is dat de mensen in de regio niet eens weten wat pindakaas is en we het dus nergens in de buurt kunnen kopen. Pinda’s hebben ze wel overal en die kun je voor 1000 kwacha per kilo (€1,16) kopen.

Dus wat doe je in zo’n geval? Dan maak je zelf je pindakaas.

Rik zei eerder al eens tegen mij dat de pinda’s die ik gekocht had op de markt niet zo lekker waren, dus hadden we nog een hele pot op de plank staan. Wat hij niet wist is dat het rauwe pinda’s waren, en dat de smaak die hij verwachtte van geroosterde pinda’s was. Dus de eerste stap was pinda’s roosteren. Gelukkig is dat zo gedaan in een oven op 180°C (ongeveer 10 minuten).

Vervolgens heb ik de velletjes ervanaf gehaald omdat ik die zelf wat bitter vind. De ontvelde pinda’s verzamelde ik in de bak van de keukenmachine die ik hier heb sinds Roy langs is geweest.

En eigenlijk is het vanaf daar heel erg makkelijk. Ik deed een snufje zout bij de pinda’s en zette de machine aan. Toen de pinda’s verkruimeld waren heb ik daar een gedeelte uit gehaald omdat Rik pindakaas met stukjes wilde. Dan zet je de machine weer aan tot het aan elkaar begint te plakken en een bal wordt, maar dan stop je nog niet. Je gaat dan nog door tot het weer zacht word en dan doe je er een lepeltje olie bij zodat het smeerbaarder word. Ik heb het Rik laten proeven en die zei dat het als Calvé pindakaas smaakte (de pindakaas uit Zuid-Afrika word met suiker gemaakt, de pindakaas die we uit Nederland gewend zijn alleen met wat zout). Dit was precies de reactie waar ik voor ging, dus nu konden de stukjes er doorheen gemengd worden.

Toen hoefde ik het alleen nog maar in een pot te scheppen. Ik koos een pot waar eerder ook al pindakaas in had gezeten, maar die we hadden schoongemaakt om opnieuw te kunnen gebruiken.

De volgende keer maak ik een grotere portie 😉

Net op tijd klaar voor de lunch!

Een tweede poging

Onze eerste boottrip ging niet helemaal zoals gepland, maar het was tijd om het nog eens te proberen. We hebben de bougies vervangen en extra benzine gehaald. En voor wie het zich afvroeg: we hadden nog benzine van de eerste trip, dat was het probleem niet. 😉

Tijdens de eerste trip is wel in de tank gekeken en hebben ze gezien dat er wat vuil in zat, dus als allereerst werd nu de tank leeggehaald, de benzine gezeefd en de tank omgespoeld voor de benzine teruggegoten werd. Tijd om weer het water op te gaan, mét extra peddels dit keer!

En wonder boven wonder ging alles goed dit keer. We zijn dicht bij de kust gebleven en kwamen langs vele vissersdorpjes.

Chakuda op de uitkijk voor visnetten.


Je kon aan bijna iedereen op de boot zien dat deze mannen eigenlijk vissers waren, ze waren helemaal in hun element.
Na een halfuurtje varen waren we weer terug en was het tijd om te gaan werken aan het tweede probleem: lekken repareren. Vandaag werd de boot zo ver mogelijk het strand op getild en morgen gaan we kijken wat we aan de lekken kunnen doen.

Laten we hopen dat driemaal scheepsrecht is.

Eerste boottocht

Om de boot te beschermen tegen schade door hoge golven moet het in diep water worden verankerd. We hebben een betonnen blok laten maken die als anker zou dienen, maar die op 150 meter van de kust krijgen bleek niet zonder tegenslag.

Het anker, wat een paar honder kilo moet hebben gewogen, word aan boord getild.

Rik en ik wilden graag mee omdat we nog helemaal niet met het bootje weg waren geweest. Met 9 man was het betonblok al aan boord getild voor we allemaal aan boord klommen. Het eerste stuk ging goed, het anker ging zonder al te veel problemen overboord op de aangewezen plek, er werd een lege jerrycan aan vast geknoopt als boei en toen was het al gedaan.

Gezien het ons eerste tochtje was wilden ze nog iets verder het meer op, dus voeren we richting Cape Maclear. Ver zijn we niet gekomen, want de motor stopte ermee op 650 meter van de kust, en die kregen we niet meer aan de praat.

Doelloos dobberden we rond terwijl er wat mensen naar de motor keken. Er kwam een visser in een kano langs die om hulp gevraagd werd, maar ook hij wist niet wat het probleem was.

Overzicht van de boot met de kano van de visser aan de zijkant.

Chakuda kreeg plots het idee om de peddel van de visser te gebruiken om terug naar het strand te peddelen. Het werkte, maar met een volle houten boot ging het tegend langzaam.

Chakuda aan het peddelen. In de achtergrond zie je de huisjes op het strand.

Ikiton vond het te langzaam gaan en pakte de kano van de visser die hij met slippers voortpeddelde naar het strand.

Op het strand hadden achtergebleven mensen ook door dat het niet helemaal goed ging. We zagen Charles naar de buren lopen waar hij een kano leende zodat hij ons extra peddels kon komen brengen.

Charles met een extra peddel.

Peter had op het moment dat Charles een extra peddel bracht ook het idee gekregen om met een plank te peddelen (waar hij ineens die plank vandaan haalde weten we nog steeds niet!). Die plank hield het niet lang vol… Gelukkig had ik net besloten het te filmen vlak voor de plank brak, achteraf tot groot vermaak van alle werknemers.

Kort daarna kwam Ikiton – degene die met slippers weggepeddeld was – terug met nog meer extra peddels en kon de visser weer verder met waar hij mee bezig was. Intussen was het al bijna zonsondergang, maar waren we ook alweer bijna terug aan wal. Niet lang daarna stonden we alweer met onze voeten op het droge en werden we ontvangen door de achtergebleven werknemers. Dat was me het tochtje wel!

Kippenvilla

Vandaag zijn we dan eindelijk klaar met het bouwen van een kippenhok. Riks opa had al voor vertrek geld meegegeven voor kippen, maar het leek ons niet handig al kippen te hebben voor we hier woonden. Nu wonen we hier wel zo ongeveer afgezien van die 1 a 2 avonden in de week dat we in de lodge slapen om te douchen en op een echte wc te kunnen zitten.

We begonnen in de tuin het hok daar uit te meten en gaten te graven voor de palen.

Daarna moesten de palen op maat worden ‘gezaagd’ – oftewel gehakt met een groot mes – waarna de bast eraf werd gehaald door er met een hamer op te slaan.

Die palen werden dan aan de onderkant ingesmeerd met timberguard, wat ze tegen termieten zou moeten beschermen, voor ze in de grond werden gezet. Daar werden dan nog dwarsbalken aan vast gemaakt en zo hadden we de fundering voor de vloer.

Hierop werd bamboe geknoopt om de vloer te maken. Hij steekt aan elke kant over, naar de expliciete instructie van Riks opa, om de kippen te beschermen tegen slangen.

Toen was het tijd voor de muren. Hoewel Michael en James nog niet precies begrepen waar sommige openingen voor waren, volgden ze onze instructies nauwkeurig op.

Zodra het dak en het leghok klaar waren (aha, dus daar was die opening aan de zijkant voor!) was het hok bijna klaar.

Als finishing touch werd er een net gespannen over de openingen onder het dak om genetkatten buiten te houden, en werd de ingebouwde plantenbak gevuld met grond en aardbeienplantjes!

Salete, een meisje uit het dorp, heeft me geholpen door wat kippen voor me te kopen (als ik dat zelf zou doen zou de prijs per kip plots verdriedubbeld zijn). We hebben de kippen bij haar thuis opgehaald waarna ze in de kofferbak werden gestopt. Gelukkig was de rit kort en konden we daarna meteen de touwtjes van hun pootjes halen. De volgende ochtend lagen er al meteen twee eitjes!

Nu moesten we toch echt opschieten met het bouwen van een ren, zodat ze ook lekker buiten konden scharrelen, dus daar zijn we gisteren aan begonnen. Terwijl we bezig waren met draadjes spannen over de ren, werden we door een havik in de gaten gehouden. Dat bevestigde maar weer dat die draadjes toch echt nodig waren als we niet willen dat onze kippetjes als vogelvoer zouden eindigen.

Vandaag, nét voor de lunch, was de ren af en konden we de kippen naar buiten laten. Niet lang nadat de deur openging waren ze allemaal buiten achter sprinkhanen aan het rennen. We stonden nog even voor de ren te kijken voor we terug naar het strand gingen voor de lunch: het is nu toch wel erg gezellig in de tuin.

Het stamhoofd

Ik schreef eerder al over het bootje dat we gekocht hebben, maar waarvan nog een deel betaald moest worden en vandaag zijn we dus naar Cape Maclear gegaan om dat af te ronden. De vorige eigenaar, Isaac, had een contract opgesteld wat in drievoud ondertekend moest worden: één voor ons, één voor hem, en één voor het stamhoofd van het dorp.

Volgens de traditie moeten bij een dergelijke transactie ook ooggetuigen zijn, dus hadden we Danny meegenomen. Vanaf Isaacs huis liepen we naar het huis van de secretaris van het stamhoofd (de beste man zelf had waarschijnlijk andere dingen te doen). Hier werden we in enorme stoelen gezet de de kleine woonkamer bijna helemaal vulden.

Nadat alles in drievoud ondertekend was, hebben we de rest betaald en was de deal rond: Lake of Stars is officieel van ons, met goedkeuring van het stamhoofd van Cape Maclear!

Chambo filet

Gisteravond hadden we net kip ontdooid voor het avondeten toen er iemand het strand op kwam met twee chambo waarvan eentje enorm was.

James wilde de chambo ook even vasthouden.

Ik had in de hele tijd hier nog niet zo een grote chambo gezien, dus ik wilde hem wel kopen als de prijs goed was. De man wilde 2500 kwacha hebben voor de grote en de kleine samen, maar eigenlijk hadden we geen interesse in de kleine dus werd te prijs 2000 kwacha. We vroegen aan Charles of dat een goede prijs was en meteen zakte de prijs naar 1500 kwacha (is €1,77). Verkocht!

Rik met onze ‘vangst’.

De volgende ochtend begon het echte werk. Omdat deze chambo zo groot was wilde we hem fileren, zodat we er twee keer van konden eten. Allereerst moesten de schubben verwijderd worden.

Toen heb ik het vlees eraf gesneden en de huid eraf gehaald. Halverwege vroeg Rik me hoe ik wist hoe ik vis moest fileren, maar om eerlijk te zijn weet ik dat helemaal niet. Ik doe maar wat en ik denk dat het nog aardig gelukt is ook. De andere kant ging al beter dan de eerste (de eerste zijn twee stukjes geworden, maar de andere kant is één groot stuk gebleven).

Vanavond zullen we weten of ik het goed gedaan heb!